Tα Χριστούγεννα στα μάτια των παιδιών

Δεν υπάρχει τιποτα πιο θλιβερο σ’ αυτόν τον κόσμο, απ’το να ξυπνάς το πρωϊ των Χριστουγέννων και να μην είσαι παιδί (Erma Bombeck)

Είναι αλήθεια, τα Χριστουγεννα αρέσουν σε όλους, όμως η αθωότητα  της παιδικής ψυχής δίνει άλλο νόημα στα χριστουγεννα.  Είναι το όνειρο, είναι η προσμονή, είναι η μαγεια  που  κάνουν τα Χριστουγεννα ξεχωριστά  στα μάτια των παιδιών.

Ήταν Άνθρωπος

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν.... από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στο χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό
 Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι, σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα

Ένα δημιουργικό απόγευμα

Στο δικό μας σπίτι χιόνισε! Για να ακριβολογούμε όχι στην αυλή, αλλά πάνω στο τραπέζι. Έτσι τα μικρά χιονανθρωπάκια φόρεσαν τα σκουφάκια τους και παρά τις αντιρρήσεις της μαμάς τους είπαν να το διασκεδάσουν. Όταν κουραστούν μπορούν να αράξουν σε μια γωνίτσα ή και πάνω στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Για την κατασκευή τους θα χρειαστείτε:  εκτός από διάθεση και φαντασία, μπάλες από φελιζόλ (στρογγυλές ή σε σχήμα αυγού) για το σώμα και μικρότερες για το κεφάλι, μικρά ρολάκια χαρτιού για τα χεράκια και τα ποδαράκια που θα κολλήσετε με πιστολάκι σιλικόνης και κάλτσες ή τσόχα για να τα ντύσετε,... καλή επιτυχία.