Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Επιλεγμένες σιωπές σ' ένα θρυμματισμένο κόσμο!


Η γειτονιά όσο πάει κι αδειάζει. Τους τελευταίους μήνες όλο και περισσότερο. Μια ανάρτηση αποχώρησης έκανε μια συννεφιασμένη Δευτέρα ακόμη πιο βαριά.
Κάποιες φορές οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να εκφράσεις αυτά που αισθάνεσαι.
Η απόφαση του κ. Λι να ρίξει αυλαία ήταν κάτι αναπάντεχο που μας συγκλόνισε όλους. Δεν είναι το κενό που αισθάνεσαι, η σιωπή που βιώνεις, το ανασκάλεμα του νου στις ιστορίες ζωής που συναντώνται, για λίγο συνοδοιπορούν και μετά χάνονται.
Είναι κάτι παραπάνω, είναι αυτό το απροσδιόριστο που κάνει την απουσία πιο οδυνηρή, κάνει το ξεσπίτωμα πιο δύσκολο κι ας είναι δικό σου μέλημα να αλλάξεις ρότα. Κάτι τέτοιες ώρες περνούν μπροστά απ’ τα μάτια σου όλα όσα πήραν σάρκα και οστά, πήραν χρώμα και ζωή σ’ αυτή τη γωνιά της μικρής γειτονιάς, της μεγάλης.
Ψάχνεις να βρεις λόγια που να ταιριάζουν σε μια αναχώρηση, να γλυκάνεις την απώλεια. Τι να πω που δεν έχει ειπωθεί από άλλους.
Ανεξάντλητη μορφή ο κος Λι. Πνευματώδης, κοινωνικά ευαίσθητος, ανήσυχος με πολλές φωτεινές στιγμές που μοιράστηκε μαζί μας, με αγάπη με σεβασμό μέσα από απλά νοήματα, αληθινά. Μέσα απ’ τις αναρτήσεις του ανακαλύψαμε ένα δυναμικό ρεαλισμό που εναλλάσσεται με το ρομαντισμό, την αναζήτηση αλλά και με πνεύμα κριτικής που εισχωρεί στα μύχια των πραγμάτων με ένα τρόπο αυτογνωσίας και αντίληψης της πραγματικότητας.
Ευθύβολος ο λόγος του, με ευπρέπεια γλώσσας σε κείμενα ισορροπημένα είναι μερικά απ’ τα στοιχεία αρωγής για τη δική μας εκκολαπτόμενη πέννα. Ένας Δάσκαλος με Δ κεφαλαίο.
Σε μια εποχή που οι απαιτήσεις αλλάζουν συνεχώς η αληθινή ανθρώπινη επικοινωνία (έστω και μέσα από δω, πλάθοντας έναν ιδεατό κόσμο) είναι τεκμήριο αγάπης και φιλίας άλλοτε με σοφία και φρόνηση και άλλοτε με στοχασμό και έτσι θα την κρατήσουμε στην καρδιά μας.
Και αφού τον ευχαριστήσουμε για όσα απλόχερα μας έδωσε, με πάσα την προσήκουσα ευπρέπεια να του ευχηθούμε καλοτάξιδο να είναι το αύριο και κάθε επιτυχία σε νέους στόχους, νέες διαδρομές και να τον διαβεβαιώσουμε ότι η δική μας πόρτα θα παραμείνει ανοιχτή γι’ αυτούς που ξεστρατίζουν. Κι όταν με το καλό γυρίσει, εδώ θα βρει τα χνάρια του, εμείς δεν θα τα σβήσουμε.
Λοιπόν εις το επανιδείν κε Λι, φίλε Λάμπρο, φίλε Διονύση, φίλε μου! 
Μας λείπεις ήδη!

Αννίκα

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Μάνα, Μητέρα, Μαμά!

..."Σ' αγαπώ...καλό ταξίδι" λέξεις που δεν ειπώθηκαν ακούστηκαν σαν απολογισμός την ώρα που σε ξεπροβοδούσα. Έβρεχε εκείνη τη μέρα. Ιούνης μήνας κι ένα γλυκό ψιλόβροχο σαν πρωτοβρόχι έκανε τη μοναξιά μου ακόμη πιο πικρή.
........Μορφή ολοφώτεινη στα όνειρά μου σ' έναν κόσμο ξέχειλο από φως και ιλαρότητα. Κι όταν το πρώτο φως της μέρας ξεθωριάζει το όνειρο, ζεστή ακόμη νοιώθω τη θαλπωρή της ματιάς σου, γιατί η αγάπη δεν χάνεται στην αιωνιότητα ακόμη κι αν οι λέξεις χάνονται στον κόσμο της σιωπής.


απόσπασμα από το Ααχ Μάνα!


Για τις Μανούλες που ζουν στην καρδιά μας!


                                              Αννίκα

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

Πρωτομαγιά!



Για ποιό βαρύ σας κρίμα σας θερίζουνε;
Πρωτομαγιά σαν χλωρά στάχυα
πίσω από 'να μαντρότοιχο γεμάτο χαμομήλια;
Για την πατρίδα εσείς στενάζατε
κι ονειρευόσαστε τη λευτεριά της.
Τέσσερις ώρες γάζωναν οι σφαίρες την καρδιά σας
και πέφτοντας αμίλητοι κατά οκτάδες
αγκάθινο στεφάνι μας φορέσατε
χαλκά ζεματιστό στην εποχή μας
να ντρέπεται αιώνια για την φρίκη της
και τα εγκλήματά της.
Η οδός Φορμίωνος, οδός του Γολγοθά μας
σπάρθηκε όλη με κόκκινα λουλούδια
απ' το πλούσιο αίμα σας τ' αψύ
που τα μαζεύομε μεσ' σε λευκά μαντήλια
τη Λευτεριά να ράνομε που αργεί (...)


 Της Ρίτας Μπούμη Παπά για τα διακόσια παλικάρια της Καισαριανής

Καλό Μήνα!

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Ο Κτίστης του κόσμου εις χείρας ανόμων παραδίδοται και επί ξύλου ανυψούται ο φιλάνθρωπος (ψαλμοί κα' 18)

                                                       Ραφαήλ (1517) Μουσείο Πράδο



Aσθενικός ο ήλιος ευλαβικά σκεπάζει την πόλη
 την ώρα που κρύα πνοή θανάτου πλανιέται στον αέρα.
Ίσκιος παγερός πέρασε πάνω απ’ τα τείχη.
 Μπροστά στο πραιτώριο λαός δυσσεβής αλάλαζε
 να δικασθεί ως λαοπλάνος, ανήμερα θηρία
αυτοί που ως χτες στην ίδια ετούτη πόλη
ζητωκραυγάζαν ωσσανά κουνώντας λάβαρα και βάγια.
Μήπως δεν το ‘ξερε, πως αύριο θα λένε Σταυρωθήτω.
Οργισμένες κραυγές σαν καλογυαλισμένη λεπίδα
ξεσκίζουν την ψυχή. Καρφιά τα λόγια τους μπήγονται στη σάρκα.
Που βρέθηκε τόσο μένος;
Στην άκρη στέκομαι. Λιθοβολώ τις ενοχές μου με τύψεις.

Κι Εκείνος αργά βαδίζει προς το Γολγοθά φορτωμένος τα λάθη του κόσμου.
Ο δρόμος λεπίδες κοφτερές που χαράζουν τα ξυπόλυτα πόδια του.
Κάθε Του βήμα στάζει μύρο και αίμα.
Κόκκινες παπαρούνες ανθίζουν κάτω απ’ τα ματωμένα του πέλματα.
Σκαμμένο απ’ τον πόνο το πρόσωπο, το βλέμμα τρυφερό, φιλάνθρωπο.
Μα αντί για ακάνθινο στεφάνι, είδα πανώριο φωτοστέφανο
που Αρχάγγελοι κρατούσαν στις φτερούγες τους.

Μ’ ένα λυγμό ακολουθώ την κουστωδία νοιώθοντας ένοχες σιωπές,
την αύρα του θανάτου νοιώθοντας πικρή και κρύα
Κι Εκείνος σαν έτοιμος από καιρό ήπιε πικρό το ποτήρι ως το τέλος.
Στέκομαι στη σκιά Του. Φριχτό το τέλος υπερβαίνει τη δύναμη του νου.
δεν είναι θέαμα αυτό στα μάτια των ανθρώπων.
Πριν αλέκτωρας φωνήσαι τρις τον απαρνηθήκαμε.
Ενάτη ώρα εσπερινή σίγησε η πλάση, μαύρο χιτώνα φόρεσε η γη.
"ήνοιξε το φρέαρ της αβύσσου και ανέβη καπνός εκ του φρέατος
και εσκοτίσθη ο ήλιος" ο πόνος και η οδύνη περισσεύουν.
Αυτός που ακούραστα έτρεχε πίσω απ’ τα λάθη των ανθρώπων
διαλύοντας τα σκοτάδια των αμαρτιών, μ’ ένα τετέλεστε εξέπνευσε.
Θρηνολογώντας χύμηξε η Μάνα τα πόδια να φιλήσει.
Άνοιξη, ξυπνούσε η ζωή την ώρα που έφευγε η δική Του.
Ένα σμάρι περιστέρια πέταξαν μακριά καθώς παρέδιδε το πνεύμα.
Αντίδωρο της θυσίας Του μια σιγανή βροχή
που ξέπλυνε την πόλη από τα κρίματά μας.

Αννίκα

           Καλή Ανάσταση με υγεία, αγάπη και χαρά για όλους!

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Μια φορά κι έναν καιρό....


Μια φορά κι έναν καιρό σε έναν μεγάλο κήπο ζούσαν αγαπημένα όλα εκείνα τα μικρά ζουζούνια που ίσως δεν έχουμε συναντήσει ποτέ, γιατί η πραγματική ζωή δεν είναι όπως στη φαντασία.
Κι όμως όλα αυτά τα μικρά πλάσματα ζουν αρμονικά και αγαπημένα την καθημερινότητά τους. Ο καιρός περνούσε ευχάριστα και με τούτο και με τ’ άλλο φτάσαμε στο Πάσχα.
Τα ζουζούνια αποφάσισα φέτος να γιορτάσουν μιας και η νονά τους, η καλή νεράιδα, έφερε σε όλους λαμπάδες ……………

Τα παραμύθια δεν είναι μόνο για μικρά παιδιά. Όταν δανείζεσαι εικόνες απ’ αυτά δίνοντας μια μαγική διάσταση στις δημιουργίες σου, το αποτέλεσμα σε γεμίζει με μια ευχάριστη αίσθηση για όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινή μας ζωή και που τις περισσότερες φορές τα προσπερνάμε αγνοώντας την αξία τους.

Θα μπορούσαμε να πούμε…….πως ζούσανε καλά και μεις καλύτερα. Όμως το παραμύθι δεν τελειώνει εδώ καθώς ούτε και ….η έμπνευση.

Αννίκα
                                        Δημιουργίες με Felt

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Πασχαλινές Δημιουργίες


 Με μικρά δειλά βηματάκια η Άνοιξη.  Κοντεύει Πάσχα! Μια ανάσα είναι μακριά και η δημιουργία συνεπάγεται καλή διάθεση και διάθεση είναι αυτό που ορίζει ο καθένας μας. Ανάμεσα στα σημαντικά  και τα ασήμαντα της καθημερινότητας ο ελεύθερος χρόνος ελάχιστος και η διάθεση απ' το κακό στο χειρότερο. Είναι δυσάρεστο συναίσθημα αλλά η χαμηλή αυτοεκτίμηση  και η ηττοπάθεια είναι ο χειρότερος εχθρός. Ευτυχώς κάποιες φορές η φαντασία σώζει την κατάσταση και σε παρασύρει δίνοντας σκοπό και διέξοδο. Άριστο αγχολυτικό με πολύ καλά αποτελέσματα.

Ακόμη κι αν κλείσουμε τα μάτια η φαντασία δεν χάνεται. Αν λοιπόν η δική σας φαντασία σας οδηγεί πέρα από συνήθεις κατασκευές απλά ακολουθήστε το ένστικτό σας και ξεχάστε την λέξη τελειότητα. Ακόμη κι αν δεν έχετε ιδέα για την κατασκευή υπάρχουν οδηγίες άπειρες, που βήμα-βήμα θα σας βοηθήσουν να τα καταφέρετε.

 Αυτό που πραγματικά αξίζει είναι η εμπειρία και το ρίσκο να τολμήσετε. Κάποιες φορές η φιλοδοξία είναι μεγαλύτερη από το φόβο της αποτυχίας. Το κλειδί είναι η προσπάθεια, το πείσμα αν θέλετε και το συναίσθημα που καθορίζει την προσδοκία της επιτυχίας. Εξάλλου το πάθος καλλιεργείται με επιμονή για τις όποιες μικροχαρές της καθημερινότητας και σίγουρα μέσα απ'τα λάθη μας μαθαίνουμε να γινόμαστε καλύτεροι. Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Έτσι το πρώτο θα είναι η δοκιμή, το δεύτερο η εξάσκηση, ε…. το τρίτο θα είναι τέλειο. Άλλωστε δεν προσδοκούμε ένα μεγαλειώδη στόχο, ούτε ανταγωνιζόμαστε κανένα, απλά το όποιο αποτέλεσμα θα είναι δημιούργημα δικό μας.

Κατασκευές με Felt. Η διαδικασία είναι ίδια όποιο σχήμα κι αν επιλέξετε, απλά απαιτεί υπομονή. Κύριο υλικό το μαλλί, μια βελόνα και μεράκι.

Καλό Πάσχα
Αννίκας ..δια χειρός

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Χαίρε Χαριτωμένη!


Απόγευμα Παρασκευής! « Ανοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται πνεύματος, και λόγον ερεύξομαι τη βασιλίδι Μητρί….
Στο μοσχολίβανο πνιγμένη η εκκλησία να σμίγει με τις τρίλιες των πουλιών και τις  μοσχοβολιές της άνοιξης. Απ’ τα ψηλά παράθυρα μια δέσμη φωτεινή απ’ το στερνό φως της μέρας απλώνει στο πρόσωπό Της τη γλυκύτητα του γήινου αντάμα με το υπερκόσμιο, αυτό που δεν μπορούν να δουν τα μάτια.
 Σε κείνο το βλέμμα που χαμογελά μέσα απ’ την χρυσοποίκιλτη κορνίζα, η πίστη, η ελπίδα, το θαύμα σμίγει με τα δάκρυα τα παρακαλεστικά που ελευθερώνονται απ’ τον πόνο.
Κρίνα απλώνουν το λευκό της αγνότητας δίπλα στ’ αναμμένα κεριά. Χρυσογραμμένα λόγια, ολόλαμπρα απάνω στα κρινόφυλλα: 

Χαίρε Κεχαριτωμένη! Χαίρε Παντάνασσα, Ελεούσα, Οδηγήτρα, Βαγγελίστρα, Φανερωμένη, Πύργε χρυσοπλοκότατε…. Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε!

Φεγγόβολη εκκλησιά απ’ των κεριών το φέγγος αρδεύει το φως