Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2022

Του Σεπτέμβρη.......





Στα μισά κιόλας ο Σεπτέμβρης να αναμοχλεύει πάνω στην άμμο τα μισοσβησμένα όνειρα που ετοιμάζονται να αποδημήσουν. Τα μεσημέρια στάζουν ακόμα ιδρώτα. Χθες βράδυ μια ξαφνική ψιχάλα έφερε μια υποψία δροσιάς, σήμερα ο ήλιος έχει την κάψα του Αυγούστου. Κι όμως τα βράδια όταν φυσάει ένας γλυκός νοτιάς σε κάνει να νιώθεις πως το φθινόπωρο είναι εδώ, με τσάντα σχολική παραμάσχαλα και γόνατα γρατζουνισμένα, μ' ένα κοφίνι σαββατιανό στον ώμο κι ένα ματσάκι βασιλικό, αγιασμένο, απ' του Σταυρού το Τίμιο ξύλο.

Αλαφροπατώντας μπήκε ο Σεπτέμβρης στον κατάξερο κήπο, από μια ξεχασμένη μισάνοιχτη πόρτα, σαν να μην ήθελε να αναστατώσει τις σκέψεις για όσα αγγίξαμε με τ’ ακροδάχτυλα το καλοκαίρι, έστω για λίγο, κι ύστερα τα φυλάξαμε σε μια κόχη της ψυχής. Μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα του καλοκαιριού οι αποσκευές μας. Πνοή αναζωογόνησης, μιας και σε λίγο η καθημερινότητα θα εισβάλλει βίαια στις ψυχές μας. Και εμείς επαίτες του ήλιου, θα στριμώχνουμε τις μέρες, να πορευτούμε με στωικότητα ως το επόμενο καλοκαίρι που έγινε κιόλας νοσταλγία.

Πέμπτη 18 Αυγούστου 2022

Ένα ταξίδι απρόσμενο........

 

 Ήταν μια Παρασκευή απόγευμα, ο ήλιος έψηνε την πέτρα, η πόλη άχνιζε σαν καϊμακλίδικος καφές και μεταξύ αστείου και σοβαρού ζητιάνεψα ένα ταξίδι όσο πιο ορεινά γίνεται. Έτσι γεννιούνται τα καλύτερα ταξίδια, ξαφνικά κι απρόσμενα, σε μια παρόρμηση εσωτερικής ανάγκης για απόδραση.

Δεν είμαι πάντα των γρήγορων αποφάσεων. Το « αμ’ έπος αμ’ έργον» δεν με χαρακτήριζε ποτέ. Ειδικά όταν πρόκειται για ταξίδι πρέπει να επεξεργαστώ όλες τις παραμέτρους και μετά να αποφασίσω. Ο καιρός, η διαδρομή, ένα (προπάντων) καθαρό δωμάτιο, οι προσβάσιμες περιοχές, ήταν από τα πρώτα που μπαίνουν στη λίστα για εξερεύνηση. Έχει περάσει πια ο καιρός της τρέλας και του ρίσκου με οδηγό και πυξίδα την καρδιά.

Αυτή τη φορά ήταν αλλιώς.

Τρίτη πρωί ετοιμάζαμε βαλίτσες για Ήπειρο!



      Σύβοτα! 

Εκεί όπου η μέρα τελειώνει χορτάτη από φως και χρώματα, εκεί όπου η φαντασία καλπάζει ιχνηλατώντας ξέρες κι απάτητους όρμους δαρμένους απ' τη βουλιμία του ανέμου,

εκεί όπου τα βράδια αφουγκράζεσαι τον ήχο της σιωπής, εκεί όπου άνθρωποι και φύση γίνονται ένα. 

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2022

Ιούλιος.......

 

Κάπου, κατά το Νοτιά, κάποιος φοβερός δράκος πρέπει ν' άνοιξε το φλογισμένο στόμα και να 'χυσε την πυρή ανάσα του πάνω στα στάχυα. Οι μαλαματένιες θάλασσες κυμάτισαν με απόγνωση στη θανατερή πνοή. 

 Η φλόγα της γης και η λαύρα του ανέμου έσμιγαν και ξάπλωσαν παλμικά κύματα, που σκέπασαν με τρεμουλιάρικο πέπλο τα πάντα, λες κι ο κάμπος ήταν λίμνη από νερό ταραγμένο κι αχνιστό»....................                                            

Μ. Καραγάτσης απ' τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !