Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Ν' ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ᾿ρχεται πιο γρήγορα, να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι....
Να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες....
Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ.
Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε,
μη χάσεις το θάρρος σου.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να 'χει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα είναι όταν χρειάζεται,
να παραμερίσει την καρδιά του.
Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα,θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.
Απόσπασμα από ποιήμα του Τάσου Λειβαδίτη: Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας
