Απρίλης

Καλό  Μήνα

   O Πειρασμός.

Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη

κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα.

Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους

ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.

Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα

χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη΄

και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους

κι ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους

τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

Διονύσιος  Σολωμός: Από το ποίημα Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Του Εαυγγελισμού

"Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί Σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι, διό και το γεννώμενον  Άγιον κληθήσεται Υιός Θεού….Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου"

Με μιας ανοίγει ο ουρανός, τα σύγνεφα μεριάζουν,

οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.

Μια φλόγα αστράφτει... ακούονται ψαλμοὶ και μελῳδία...

Πετάει εν᾿ άστρο... σταματά εμπρὸς εις τη Μαρία...

«Χαίρε της λέει αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε!

ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε Μαρία, Χαίρε!»

Επέρασαν χρόνοι πολλοί... Μια μέρα σαν εκείνη

αστράφτει πάλι ο ουρανός... Στην έρμη της την κλίνη

λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμὴ κι απελπισμένη,

μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει αλυσωμένη.

Τα σίδερα είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά της.

η καταφρόνια, η δυστυχιὰ  σέπουν τα κόκαλά της.

Τρέμει με μιας η φυλακὴ και διάπλατη η θυρίδα

φέγγει κι αφήνει και περνά εν᾿ άστρο, μιαν αχτίδα.

 Ο άγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του...

«Ξύπνα, ταράζου, μη φοβού, χαίρε, Παρθένε, χαίρε.

Ο Κύριός μου είναι με σε, Ελλὰς ανάστα, χαίρε».

Στίχοι από το ποίημα Ευαγγελισμός-Ελληνισμός του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη

Χρόνια Πολλά.......Αννίκα

Εικοσιπέντε του Μαρτιού

Η Επανάσταση του 1821 μέσα από το Δημοτικό τραγούδι και τη ζωγραφική

                                  Η Έξοδος του Μεσολογγίου- Θεόδωρος Βρυζάκης

Χιλιάδες τούρκοι ζώνουνε το έρμο Μεσολόγγι.

Κι’ ως τώρα ακόμη τραγουδούν οι πλαϊνοί του λόγγοι.

«Παράδωσε μας τα κλειδιά γίνου δικό μας  πάλι»

κι’ εκείνο λέει: Τάδωκα στα χεριά του Καψάλη.

Χιλιάδες τούρκοι ζώνουνε το κάστρο ένα μηνά.

Κι’ αυτό παλεύει αδιάκοπα μ’ αρρώστεια και με πείνα.

Δεν παραδίδει τα κλειδιά , πασά δεν προσκυνάει

κι ας λιγοστεύη το ψωμί, κι ας σώνεται τ’ αλεύρι.

…………………………………………………………………….

 Και σώθηκε όλο το ψωμί, και σώθηκε τ’ αλεύρι…

Μαύρο γιουρούσι κάνανε τη νύχτα το Λαζάρου…

Οι Τούρκοι τους καρτέραγαν, κρυμμένοι στα χαντάκια,

Σκότωσαν γυναικόπαιδα, χάλασαν το γεφύρι,

 πηγή:   http://www.psagiosilias.gr/history-dhmotiko.htm