Πασχαλινές Λαμπάδες

Λαμπάδες decoupage

Οι πρώτες Πασχαλινές λαμπάδες decoupage

δώρα σε εγγόνια και φίλους

Το Πάσχα δεν είναι μακριά. Ο καιρός θυμίζει Φθινόπωρο. Η κατσούφα του Μάρτη και το ψιλόβροχo μας έκλεισε μέσα και μας χάλασε τη διάθεση. Ωστόσο τα πρώτα λευκά και ροζ ανθάκια της δαμασκηνιάς και της ροδακινιάς που έσκασαν μύτη στον κήπο, μας έδωσαν μια αίσθηση ελπιδοφόρα πως ότι κι αν κάνει ο Μάρτης" δεν μπορεί να εμποδίσει την άνοιξη να ‘ρθει."

Σκέφτομαι   πως "την Άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις"
Μπορούμε λοιπόν να κάνουμε τη ζωή μας πιο όμορφη, πιο αισιόδοξη, πιο δημιουργική. Αν σας αρέσουν οι χειροτεχνίες και οι κατασκευές, να η ευκαιρία!
 Οι πρώτες Πασχαλινές λαμπάδες για φέτος. Τα χειροποίητα δώρα είναι μια έξυπνη, πρακτική αλλά και οικονομική λύση. Η κατασκευή τους είναι απλή και οι συνδυασμοί και οι ιδέες ατελείωτες.
Δεν χρειάζονται  απαραίτητα γνώσεις. Φαντασία, ναι, Μεράκι και Αγάπη και ότι κάνουμε, εύκολο ή δύσκολο, απλό ή απαιτητικό, θα είναι μοναδικό. 
                                                               

Kεράκια decoupage

                                                         
     Καλή επιτυχία             Αννίκα

Γυναίκες

                                                   

..........................................................γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού.
Νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά πίσω από την αγνότητα,
την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία πίσω απ’ την υπακοή.

Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που κρύβεται πίσω απ’ την κακία.

Αν μας έβλεπε κανείς το βράδυ, όταν μένουμε μονάχες και βγάζουμε τις φουρκέτες, τις ζαρτιέρες, και κρεμάμε στην κρεμάστρα το πανωφόρι κι αυτήν τη βαμμένη μάσκα

που μας φόρεσαν, εδώ και αιώνες τώρα, οι άντρες για να τους αρέσουμε –

αν μας έβλεπαν, θα τρόμαζαν μπροστά σε τούτο το γυμνό, κουρασμένο πρόσωπο.

Αχ, γυναίκες έρημες,
κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ’τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.

Και πάντα γυρεύαμε το καλύτερο….παλεύοντας αιώνια με τα έξω και τα μέσα μας στοιχεία.

Έτσι ζήσαμε. Αγνοημένες και μονάχες μέσα στο εσωτερικό μας πάθος,

αγνοημένες κι έρημες μέσα στην ιερότητα της μητρότητάς μας…

Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας απόσπασμα από το ποίημα "Γυναικες" του Τάσου Λειβαδίτη

(Τάσος Λειβαδίτης, Ποίηση, τ. 1, Κέδρος)

Μάρτιος

Καλό  Μήνα

Εφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά,
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ήβρε χωρίς νιάτα
κι ώραν την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.

Μα χτες, καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Μαρτιού,
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού,
μου δάκρυσαν τα μάτια.


"Ρόδου μοσκοβόλημα" :ποίημα του Κωστή Παλαμά από τη συλλογή του "η πολιτεία και η μοναξιά" που γράφτηκε το 1912