Πόσο
γρήγορα περνά ο καιρός!
Το
καλοκαίρι ποτισμένο με ιδρώτα και θάλασσα,
έγινε
κιόλας ανάμνηση.
Κλείσαμε
την αίσθηση της αλμύρας
στο
ντουλάπι του χρόνου, ως το επόμενο.
Σιγά
σιγά όλα αλλάζουν.
όλη
νύχτα πάνω στη στέγη.
Βροχή
σιγανή που αποκοιμίζει τις έγνοιες.
Σαν
μέσα σ’ όνειρο την άκουσα.
Πως
γαληνεύει η ψυχή με το τραγούδι της!
Πως
ημερώνει του νου η αντάρα!
Το πρωί έλαμπε ο τόπος.
